Straat Mozambique

op 28-04-72 monsterde ik aan op Straat Mozambique als 5e wtk.
De lijn was de CHIWAS oftewel de China West Afrika lijn.

Havens binnen de CHIWAS waren:
Shanghai, Hong Kong, Singapore, Port Kelang, Durban, East London, Port Elizabeth, Kaapstad
Pointe Noire, Lagos Apapa, Cotonou, Lome, Tema, Abidjan, Monrovia, Freetown, Dakar, Conakry.
Op de terugweg werden  Walvisbaai en Laurenço Marques aangelopen

Dek-indeling
Op deze pagina is de indeling van de verschillende dekken te zien, zodat je een indruk krijgt wie waar woonde.

Mijn 5e wtk hutje

Toen ik aan boord kwam, stond mijn hutkoffer al aan boord, zodat ik direct kon beginnen met het inrichten. Elk item heeft zo zijn vaste plaats, omdat elke hut ongeveer de zelfde indeling heeft.
Het inrichten is dus een kwestie van een uur. Een gordijn voor de deur en het bier kon geschonken worden.

Bij de KJCPL was het de gewoonte dat als je in je hut was en niet sliep had je de deur open en een gordijn ervoor. Iedereen was dan welkom om een biertje te krijgen of geven. Elke hut was voorzien van een drukknop (de zogenaamde Tiet) en wie er op drukte gaf een rondje weg. Die knop liet een bel rinkelen en een lampje branden bij de steward die aangesneld kwam om de bestelling op een bonnetje te schrijven. Handtekening er op en aan het einde van de maand werd het van je gage afgetrokken.

De gemonteerde fan geeft blijk van vertrouwen in de AC (airconditioning installatie) aan boord.

Sjanghai was aan de Oost kant het uiteinde van de lijn en Conakry aan de West kant.

Op de Indische Oceaan werd de overgang van de evenaar gevierd met een bezoek van Neptunus, waarbij iedereen uit voorzorg een minimum aan kleding aan had.

De Sparks (in het midden) is nog niet eerder de evenaar gepasseerd en is de klos

Ook de leerling wtk is de sigaar en krijgt een emmer zooi over het hoofd. Neptunus (2e wtk) en zijn eega (1e stuurman) hebben goed voor zich zelf gezorgd (blikje Tiger) Dit alles onder toezicht van het gezag.

In Shanghai aan de zeer modderige rivier Yang Tse Kiang krijgen we langs de kant de gebruikelijke verrassing: Uitgassen.
In de ruimen zijn beestjes gevonden (welk schip heeft nu geen kakkerlakken) en dus moet de boel ontsmet worden.
Dat betekend dat de hele bemanning van boord moet voor een paar dagen. We logeren in het Broadway Mansion Hotel.

Broadway Mansion Hotel

Om het verblijf wat veraangenamen werd er een tripje georganiseerd naar het meren gebied van Hong Chow. Daar waren diverse oude tempels te bekijken. Daar logeerden we in een zeer luxe koloniaal hotel. De kamers zijn schitterend in oud Engelse stijl ingericht en elke kamer heeft een bad.
De Sparks (van der Giessen) neemt gelijk een duik en valt prompt in bad in slaap. Gelukkig bleef hij net met zijn neus boven water.

De tempel van de Gouden Boeddha

De Heilige Grot.

In de heilige grot zat een gat in het plafond, als je goed keek en de zon scheen op een bepaald tijdstip kon je door de berg heen kijken.

The Peoples Republic of China was in die jaren heel strikt in de communistische leer, de mensen liepen in eenvormige kleurloze kleding en er viel niet veel te bleven voor een normaal zeeman. Behalve lekker eten dan. Dat gebeurde in het Zeemanshuis en was altijd perfect verzorgd. Fantastische gerechten zoals Peking Eend en Vogelnestjes soep werden geserveerd. Nu ha ik nog nooit echte vogelnestjes soep gezien en mijn verbazing was enorm toe de schaal op tafel kwam met daarin de soep waarin een compleet vogelnest dreef van witgekookte takjes  en de vogeltjes netjes mee gekookt. Ook stond er een grote schaal met kip op tafel waarbij de Sparks verlekkerd zijn lippen aflikte. Hij altijd dat je bij hem in het dorp alleen maar lekker kon eten: Kip met patat en sjantetter (mayonaise) dat was beter dan al die buitenlandse troep. Dus die kip leek hem wel. Voordat we konden aanvallen kwam er een behulpzame chinees de kip voorsnijden. In duizend stukjes met bot en al. Dan kon je lekker kluiven en de botjes uit tuffen.
De Sparks trok zo'n verbijsterd gezicht dat de hele tafel niet meer bij kwam van het lachen. Dat is niet meer goed gekomen.

Aan de Afrikaanse Westkust zijn de havens van Lagos (toen nog wel) en Dakar geliefd vanwege een hotel met heerlijk zwembad.

Zwembad van Lagos

Het natuurbad van Dakar

Op de kust kon je leuk zeevissen en vreemde dingen vangen:

4e wtk Pieter van de Blink heeft een Papagaaivis gevangen, een linke vis die fel kan bijten en niet eetbaar is.

In Conakry (Guinée) is duidelijk te merken dat de Fransen het land verlaten hebben en alles van waarde meegenomen. De taxi's zijn in zeer slechte staat, ik tilde het tapijtje op en zag de straat onder me door gaan. Ook de munteenheid (Franc) had nog maar weinig waarde en die kon de volgende dag wel tot 1% gezakt zijn. Dus als je geld opnam moest je het zo snel mogelijk weer uitgeven. Om een potje bier te kopen had je op een gegeven moment wel 10.000 Francs nodig terwijl de biljetten 50 of 100 Franc waren. Je ging dus met stapels geld de wal op.

Ook op de westkust ben ik zoals waarschijnlijk velen voor en na mij er in gestonken. We kwamen een man tegen die een aap te koop aanbood. Het beest zat heel zielig met een ketting aan een palm boom gebonden. Ik dacht de redder uit te hagen en kocht de aap. Ik was heilig van plan goed voor hem te zorgen aan boord. Nu weet je dat er een dag later een volgende aap aan die palm zou zitten.

Aan boord had hij het heel goed vonden we toen, maar in Japan zouden we in dok en nog wel in de winter. Dat zou veel te koud voor hem zijn dus heb ik hem in Hong Kong weer verkocht aan een bemanningslid.

Overigens was de aap niet het enige niet menselijke bemanningslid, scheepshond Sexy zat al een aantal jaren aan boord.

Sexy de scheepshond (Foto Onno Hess)

Het Kerstdiner is uitgebreid, lekker en gezellig, zoals trouwens de hele sfeer op dit schip.

De bar wordt regelmatig druk bezocht,

Stuurman Hol (Alco), 4e wtk Pieter van de Blink, ik en rechts 5e wtk Paul Geerlings.

en regelmatig wordt er een smoes verzonnen om een BBQ te houden.

Hier liggen we op de boei in Yokohama te wachten tot we in dok kunnen.

We zijn het droogdok in gevaren en wachten op droog vallen

Op de bodem van het dok lijkt het schip enorm.

De schroef en de pokhout afdichting krijgen een beurt

Als we het dok uitgaan is Mount Fuji helder zichtbaar. Het gezegde was, dat als je bij vertrek uit Japan de berg kon zien, kwam je er terug. Dat is jaren later uitgekomen.

Terug in Hong Kong zagen we dit trieste tafereel. Het uitgebrande wrak van de Queen Elisabeth. Dit wrak was in een James Bond film gebruikt als decor voor een onderkomen van de boef uit de film.

06-02-73 is mijn term ten einde en ga ik op verlof.

Ga verder

This site was last updated 12/27/09