Nedlloyd Franklin

Op 5 juni 1979 stap ik in Manilla samen met mijn vrouw aan boord van Straat Franklin als 3e wtk.

De reis er naar toe was een drama. Eerst met een KLM city hopper (een Fokker Friendship) op 2e Pinksterdag naar Brussel. Daar moesten we een paar uur wachten in een snikhete vertrekhal. Toen we eenmaal in het volgende vliegtuig zaten en op de startbaan stonden gebeurde er niets meer. Het bleek dat er een militaire vliegoefening bezig was boven Europa, waardoor het luchtruim voor de burgerluchtvaart gesloten werd. 3 uur later gingen we dan op pad. Aangekomen in Dubai kregen we te horen dat het vliegtuig dat door zou tot Tokio, hier zou wachten omdat ze anders in Tokio  midden in de nacht zouden aankomen. Aangezien het vliegveld dan gesloten is moest er in Dubai worden gewacht. Blijkbaar was dat goedkoper dan in Manilla. 36 uur na vertrek uit Amsterdam kwamen we uiteindelijk in Manilla aan.

Nedlloyd Franklin voer op de Far East - New Zealand Service.

Reis 52 bevatte de volgende havens:
Manilla, Kaoshung, Hong Kong, Auckland, Lyttleton, Tauranga, Manilla, Keelung, Kaoshung, Hong KongTussen Keelung en Kaoshung kregen we last van de typhoon Judy

Winkelen in Hong Kong was altijd een feest en zo zagen de straten er ook uit.

Ook in Hong Kong worden oude ambachten getoond. Deze man kan mooi schrijven en versierd een waaier voor toeristen

In Mt. Manganui is het al bijna gebruikelijk om met een ander schip van de RIL samen te liggen. Dit keer is het de Nedlloyd Fremantle waar we 2 reizen geleden op gevaren hebben.

Deze foto van onze hut is genomen ergens in Penang of zo, te zien aan de bloemen op tafel. Naast het bureau staat een afschuwelijk stuk kitsch, een bloem van glasvezel draden die van onder verlicht worden en rond draaien. Chinezen vinden het prachtig en denken dat wij dat ook mooi vinden. We kregen het aangeboden van de Elec en zeg dan maar eens nee!

Ien schrijft hier een van de vele brieven naar haar ouders, die later voor veel informatie over het leven aan boord zullen zorgen.

Deze lijn heeft als bijzonderheid, dat we langs de kant liggen bij de passagiers terminal in Hong Kong.
Dat heeft heel veel voordelen met stappen, maar ook lunchen tussen de middag was een feest. Dichtbij was een restaurant genaamd "Java Rijsttafel" met een lopend buffet van heerlijke Indonesische gerechten.

Na het eten wordt heer genoten van een mooie Irish Coffee. Omdat de whisky in de fik moest voor een betere smaak, heeft dat heel wat glazen gekost. Links vrouw van de 2e wtk v.d. Kooy, 1e stuurman Sonneveldt, 2e wtk Kooi (Geen RIL man maar een Nedlloyder en geen krul op de mouw!), dan 5e wtk Wim de Weger en rechts 4e wtk Han Willemsen (zie ook Straat Freetown)

In de vele jaren dat we op Nieuw Zeeland hebben gevaren doe je vrienden op die je steeds weer treft. Hier waren we in Mt Manganui en hebben we een klein feestje met een paar van die vrienden. Één van hen was onderzoeker  voor "Marine Life" en kon goed aan verse oesters komen. Hij had een hele emmer meegenomen en die knutselden we open aan de bar en slurpten ze lekker naar binnen.

De barbecue had hier aan boord een wat minder gebruikelijke vorm, ditmaal een olie vat rechtop in plaats van het vat horizontaal door midden gezaagd. Het vuur is wat kleiner, maar hij was zuiniger met de houtskool.

Een laatste blik in een traditioneel Chinees winkel steegje .

In Hong Kong gaan we  op 4 november 1979 op het vliegtuig naar Amsterdam en zoals zou blijken voor de laatste keer, want een maand later besluit ik te stoppen met varen en als bedrijfsleider in de Radio zaak van mijn schoonvader te gaan werken.

This page was last updated 11/23/09