Houtman

van 21-02-72 tot 28-04-72 heb ik als 5e wtk gevaren met de Houtman op de GESAS (Gulf / South Africa)
Dat werd destijds als straf lijntje beschouwd omdat je niet in Singapore kwam en alleen maar Arabieren zag of andere donker gekleurde mede mensen. Toch een interessant vaargebied tussen Durban (SA) en Basra, Abbadan en Khoramshar aan de Sjat-El-Arab in Iran/Irak. Tussen in werden o.a. de havens Dar Es Salaam, Tanga, Mombassa, Abu Dhabi, Muscat en Kuwait aangedaan.

Een flink aantal foto's op deze pagina zijn beschikbaar gesteld door Simon Hoven (destijds 2e stuurman op de Houtman)

We vliegen vlak langs de Kilimanjaro, die toen nog een eeuwige sneeuw top had. Een onverwacht gezicht midden in Afrika.

De Houtman ligt aan de kade van Dar Es Salaam op mij te wachten. Nou ook op lading denk ik.

                 Kapitein L.J. Eyken                                                   2e stuurman Simon Hoven

Dit is de voor die tijd zeer moderne boulevard van Dar Es Salaam.

Hier ligt de Houtman op de rede van Tanga.

de Houtman op de boei voor Koeweit.

Omdat je niet naar Singapore ging moest er een alternatief worden gevonden om elektronica te kopen. Koeweit was op deze lijn het goedkoopst en dus werden er uitgebreid inkopen gedaan.`Dit was onder het mom van "Wie niet lat die heeft wat"

Het favoriete merk was hier Akai maar het koste wel wat moeite om alles veilig aan boord te krijgen. Vele handen maken dan licht werk.

Op de brug wordt vast een koers geplot door de smalle Straat van Hormoes, de smalle doorgang naar de Perzische Golf.
Een zonnetje wordt even geschoten op de middag.

Alle nodige kaarten liggen klaar in de kaartenkamer.

Op de brug heerst rust terwijl de rotsen voorbij schuiven.

De eerste rotspunt van de doorgang is voorbij.

Het heiligdom van de Sparks

Ergens onderweg is op advies van 3e stuurman Simon Hoven een uitgeholde boomstam aangeschaft, waarvan de heren denken dat ze die vaarklaar krijgen. Hij wordt mooi in de tjet gezet en waterdicht gebreeuwd. Met er mee varen is een heel ander verhaal, dat vergt zoveel evenwicht kunsten dat we het niet direct voor elkaar krijgen en vaak een nat pak oplopen. De HWTK Arie Hulst en Simon hebben er ook een hard hoofd in.
Het geval krijgt wel een naam: Malaika.  Dat betekend "Liefje" in het Swahili en duidt op een prachtig lied dat we in Mombassa  op een avond op de kade hoorde spelen tijdens een biertje aan dek. Later heb ik het weer gehoord maar dan gezongen door Boney M. (mail me voor de MP3) Kippenvel zal ik je vertellen!

Zware lading lossen in de PG

De ingang van het zeer gesloten Muscat, dat vroeger een zeeroversnest was.

Echt leuk stappen gebeurde in Mombassa waar ook het prachtige Nyali Beach Hotel was met strand-bar en zwembad.

Houtman ziet er Pico Bello uit in een nieuwe jas verf

De Bantoe bemanning zet nog even de puntjes op de I.

De ankerlier met beide kettingen strak gehieuwd.

Het water is zo helder dat de schroef duidelijk zichtbaar is en er zwemmen vissen omheen.

Simon heeft vanaf een hoog standpunt prachtige overzicht foto's gemaakt van de Houtman waar de volledige Teak dekken goed zichtbaar zijn.

Een wtk staat op het bovendek de verrichtingen van Simon te observeren. Op de plek waar vroeger de achterste sloepen hingen zijn zonnetenten aangebracht met daaronder de dek stoelen van de officieren.

Direkt achter de brugvleugel hangt de motor sloep.

Een vergelijkbare foto op een ander moment genomen laat zien dat de zonnetent geen standaard voorziening was.

Alle ruimen liggen open om lading te ontvangen

In Al Jubayl ligt de Houtman naast een flinke tanker (de Seraphine) en dan valt pas op hoe klein ze eigenlijk is.

Volle vaten (Olie??) worden met eigen laadgerei aan boord gebracht.

De vaten worden aangevoerd op moderne oplegger/trekker combinaties. Hier kunnen we zo van het pokdeksel op de kade stappen.

De tanker Seraphine vertrekt en de Nederlandse Karachi komt er voor in de plaats.

De Houtman doet af en toe niet alleen als vrachtschip dienst maar ook als veetransport schip. Hier hebben we een flinke hoeveelheid koeien aan dek. Maar hooi hebben ze genoeg te eten.

Een overzicht van de Messroom gezien.

Een heerlijk Tiger biertje aan de bar. Je vraagt je af waar ze dat aan boord kregen, want in Singapore kwam het schip nooit.
Links zit Paul Huizing met rechts zijn vrouw Carla. In het midden Speelmeier en ik zit aan het einde.

Een doorgezaagde olie drum, een beetje blazen en de barbecue is klaar. Winnie Verhulst laat de haarföhn lekker zijn best doen en maakt en beste vonken regen. Dat moet je op een tanker niet doen lijkt me.

Karbonade, worstjes, steak en saté. Smullen maar.

Ook aan boord was het soms echt aangenaam.

In april 1972 komen we in Durban aan en word ik overgeplaatst naar de Straat Mozambique. Simon Hoven en Winnie Verhulst gaan hier met verlof, maar besluiten samen aansluitend een paar weken door Afrika te trekken. Je kon in die tijd als je met verlof ging een open ticket krijgen , als je maar richting Nederland vloog.

Op de rede van Durban wachten we tot we naar binnen mogen.

Ga verder

This site was last updated 11/23/09